Tijd vliegt

Hoi allemaal,
Alles goed daar in wisselvallig Nederland?
Dat heb ik in ieder geval gehoord uit diverse kanalen.
Net als het feit dat de beerfoto's een beetje donker waren, ik wist het maar het was beter dan niets, toch?
Afgelopen zondag morgen zag ik hem weer toen ik het gordijn open deed, maar voordat ik een foto kon maken was hij weg gevlucht.

Hier alles goed, nog steeds erg warm, vandaag weer 33 graden en hoewel ik er een beetje gewend aan raak mag het van mij best een graad of 10 kouder zijn.
Dus dan maar op tijd op pad s'morgens als het nog heerlijk koel is.
En als er gewerkt moet worden dan is dat soms in de volle zon en dan is het gewoon veel water drinken.

De tijd vliegt zoals de titel al zegt.
Was vorige week zaterdag al weer 10 maanden hier in Canada.
10 maanden die voorbij zijn gevlogen, mede door alle dingen die geregeld moesten worden en alle nieuwe indrukken.
En in al die 10 maanden nog geen dag spijt gehad van mijn beslissing en ik kijk uit naar alles wat ik hier in de toekomst nog ga doen en zien.

 

Afgelopen zondag besloot ik om naar Kokanee Glacier Provinciaal Park te gaan wat zo'n 20 km ten oosten van Nelson ligt waarna er een redelijke gravelweg van 16 km naar boven is.

Ik kwam uit op een parkeerplaats vanwaar uit verschillende wandelroutes starten.
De meest populaire route is naar een hut waar je kunt overnachten en van waar uit je de volgende dag naar de top van de Kokanee Glacier en terug kunt lopen.
Dat zat er qua tijd allemaal niet in dus ik ben tot Kokanee lake gelopen.




Een erg mooi bergmeer waar nog sneeuw in het water lag.
Hier was het veel koeler wat erg lekker was na de hitte van het omhoog lopen.
Was een erg mooie wandeling met mooie uitzichten op de hier en daar nog met sneeuw bedekte bergtoppen.

Na hier gelunched te hebben weer naar beneden en rond Gibson Lake gelopen.
Deze wandeling was nagenoeg vlak maar erg mooi met een paar bruggetjes over riviertjes.
Hier nog een witstaart hert weg zien springen.











Halverwege de weg terug naar de verharde weg was er ook nog een wandeling in een zgn Old Growth Forest een bos wat de houtkap bespaard is gebleven.
Vooral hele grote Cedar bomen stonden daar maar in tegenstelling met de bossen uit de omgeving was hier een perfecte balans door de natuur gecreerd.
De grote kruinen van deze oude bomen voorkwamen dat er veel zonlicht tot op de bodem van het bos doordrong.
Hierdoor was er een mooie en gevarieerde begroeiing ontstaan.
Er liep hier ook nog een riviertje doorheen wat door de beschermde werking van de kruinen zorgde voor een heerlijk frisse omgeving.
Door het vele smeltwater was de rivier een paar jaar geleden buiten de oevers getreden waardoor er een brug was weggespoeld maar die was provisorisch gerepareerd.

Dit was gedaan door ter plekke planken en balken te zagen van een omgewaaide boom met een zgn mobiele boomzaagmachine.

Hier wordt een motorzaag in gezet die dan weer op een frame kan voorbewegen waardoor balken en planken gezaagd kunnen worden.
De hele zaagmachine is makkelijk verplaatsbaar en hout was er genoeg in de omgeving.
Ik had een paar weken geleden informatie over deze zaagmachines aangevraagd en vond het erg leuk om te zien wat je ermee kon doen al heb ik het zagen zelf niet gezien.
Met deze mobiele zaagmachines worden ook hutten en cabins gebouwd in afgelegen gebieden waar het invliegen of invaren van een hele partij hout veel te duur is.

Waarschijnlijk doordat nog niet alle bruggen waren gerepareerd en ook de pad gedeeltelijk was weggeslagen klopte de wandeling niet helemaal meer met de kaart en kwam ik ergens anders uit dan ik had gepland maar dat was maar een km van mijn auto.

Hierna ben ik nog naar Kokanee Creek Provinciaal Park gereden waar ik 16 jaar geleden rond dezelfde tijd was en waar de Kokanee zalm vanuit het meer tegen de rivier op begon te zwemmen voor het kuitschieten in de Kokanee Creek.

Om de zalm wat te helpen en te zorgen dat de zalmstand goed blijft hebben ze hier allemaal grindbedden aangelegd.
Daarnaast zijn er een paar bruggetjes gemaakt waardoor je de zalmen hier erg goed kunt zien.
Ze zijn niet zo heel groot maar tijdens het kuitschieten worden ze helemaal rood.
In tegenstelling tot andere zalmsoorten schijnen deze zalmen het kuitschieten meestal wel te overleven en terug te zwemmen naar het meer.

In de rivier is een stuk gaas neergezet zodat alle zalmen wel via het aangelegde kanaal moeten zwemmen.
Om de zalmstand in de gaten te houden worden de zalmen geteld door ze eerst in een kooi te laten zwemmen.
Hierin was het een drukte van belang.






Afgelopen week heb ik de picknick plaats bij het motel onder handen genomen.
Dit was altijd een hellend stuk grond, gedeeltelijk met grind bedekt waar veel onkruid groeide.
Het uitzicht hiervan was echter prachtig en motelgasten zaten er dan ook graag.
Samen met Rob heb ik hier een mooi vlak terras van gemaakt, veel groter dan voorheen, onderhouds vriendelijker en omdat het nu vlak is en bij het hek bijna 50 cm hoger is geworden is het uitzicht ook veel beter geworden.

Voor de toekomst zijn hier nog een mooie vaste BBQ en een pergola met druiven gepland.
Nog voordat de beton droog was kreeg ik al de eerste complimenten van gasten dat het uitzicht zo geweldig was, daar doe je het toch ook een beetje voor.
Bijkomend voordeel maar zeker niet onbelangrijk is dat er in de winter nu sneeuw in een kleine afgrond geduwd kan worden waar het niet meer in de weg ligt.




Morgen ga ik het straatwerk voor de beton netjes maken, de hekken schilderen etc. zodat de gasten volop kunnen genieten.
Zo blijf ik bij het motel lekker bezig voor een paar dagen per week.
Heb afgelopen vrijdag nog een offerte de deur uit gedaan voor een karwei van een dag of 2 bij een klein bedrijfje wat Afrikaanse pittige sauzen maakt hier in Nelson.
Zou mijn eerste karwei als zelfstandige, ben benieuwd.

Over 1,5 week komt een oom en tante mij opzoeken voor een paar dagen in Nelson.
Ze zijn alles bij elkaar voor een maand in Canada en wilde wel eens weten waar ik woonde enzo.
Heb al wat leuke ideeen om samen te gaan doen hier in de omgeving.
Dan is als het goed is tevens een groot probleem opgelost en dat is het gebrek aan drop.
Dat is hier in Nelson niet te verkrijgen.

Verder eigenlijk geen nieuws vanuit Nelson, Canada.

Ben benieuwd naar jullie nieuws.

En voor alle bouwers van het parcours voor de survivalrun op 18 september in Udenhout heel veel succes gewenst met het opbouwen en goed luisteren naar jullie Robert

Joris